Man van staal weet van geen ophouden

De 75-jarige staalondernemer Geert Smulders weet van geen ophouden. Ook al komt zoon Mark (45) er aan. Deze week viert hij zijn 50-jarig jubileum, schrijft het Eindhovens Dagblad. "Je kunt niet het schip verlaten voordat je zeker weet dat het goed zit."

Bron:
Auteur Peter Scholtes | Foto: René Manders
Publicatiedatum: 09 jun 2016, de ondernemer

Het interieur van zijn auto ligt bezaaid met constructietekeningen. De telefoon gaat nog onophoudelijk en wordt zelfs beantwoord als hij in een hal met oorverdovende lasgeluiden loopt. Geert Smulders is nog volledig in business. Dat is bijzonder te noemen, op zijn – 75-jarige – leeftijd.

Pensioen
Ook zijn 50-jarig jubileum als zelfstandig ondernemer is nog niet het moment om het voor gezien te houden, laat hij stellig blijken. "Ik wil niet met pensioen. Ik werk nog 14 uur per dag, 5,5 dag in de week, rij 70.000 kilometer per jaar in mijn auto. Werken is mijn hobby. Ik heb geen vakantie nodig."

Toen hij 70 was kocht hij een deel van zijn staalbedrijf na een jaar weer terug van investeringsmaatschappij Bencis. GS Staalwerken vaart sindsdien een stabiele koers, met zo’n 500 medewerkers en circa 70 miljoen euro omzet in 2015. Geen gekke prestatie, vindt hij. "Met de lagere prijzen hebben we meer werk binnengehaald. Zo hebben we dezelfde omzet gehaald en de mensen aan het werk kunnen houden. We hebben tijdens de crisis niemand hoeven ontslaan. We hebben ook niet veel geld verdiend, maar wie wel?"

Capaciteit
Nu profiteert Smulders van het aantrekken van de markt. "De meeste andere staalbedrijven hebben afgebouwd, wij hebben nog de capaciteit." In de Helmondse productielocatie liggen de hallen vol met stalen balken. Voor Bol.com bouwt het bedrijf vier bedrijfshallen in Tilburg. Tienduizend ton staal wordt geproduceerd voor het karkas van een productiehal van offshore-funderingbouwer Sif op de Rotterdamse Maasvlakte. "Niemand kan dat zo snel als wij, met acht productielocaties in Nederland. Dat is onze kracht. We zijn de beste van Nederland op staalgebied."

Dit jaar kan de omzetgrens van 80 miljoen euro worden aangetikt. Verspreid over Europa is het bedrijf aan de slag. In Malta bijvoorbeeld, waar vliegtuighangars worden opgetrokken voor de Eindhovense lakspuiterij voor vliegtuigen Aviation Cosmetics. In Engeland worden distributiecentra voor Lidl neergezet. "Ik wil niet meer zo groot worden", verkondigt hij. Het bedrijf dat hij in 2010 voor 60 procent verkocht telde 1600 medewerkers.

Strategie
De strategie is nu gericht op de samenstelling van een ‘gezonde mix’ van activiteiten, zegt zoon Mark Smulders. Want aan de hausse aan logistieke en andere bedrijfshallen kan wel eens een einde komen. Om die reden nam GS Staalwerken vorig jaar een deel van het failliete Birkhoff over. Dat bedrijf is ook specialist in de constructie en plaatsing van verkeersportalen boven snelwegen. Infra is een sector waarin GS wil groeien. "Behalve in portalen ook in bruggen, waarvan er de komende jaren 5000 in Nederland moeten worden gerenoveerd of vernieuwd."

Windturbines
Een andere veelbelovende markt is die voor windturbines, zowel op het land als in zee. Gesubsidieerde windmolenparken zullen in veel Europese landen verrijzen, is de verwachting. Het Helmondse bedrijf denkt daarvan te kunnen profiteren, gezien zijn ervaring in het verleden als staalconstructeur voor windmolens van Vestas. "Doel is om het aandeel van windenergieprojecten in onze totaalomzet te verhogen van 10 naar meer dan 30 procent."

Mark Smulders is momenteel binnen het bedrijf verantwoordelijk voor de buitenlandse projecten. Hij is de beoogd opvolger van zijn vader. Gedurende zeventien jaar werkte hij bij Smulders voor het bedrijf in Polen. "Ik ben net 2,5 jaar terug in Nederland. Ik moest de Nederlandse mentaliteit en cultuur weer leren kennen."

Communistische cultuur
Waar hier nogal eens ‘ja, maar’ op de werkvloer klinkt, heerst in Polen nog wel de communistische cultuur van verantwoordelijkheid afschuiven. Al haasten de heren zich te zeggen dat met de Poolse vaklui hier niks mis is. GS Staalwerken heeft er zo’n 100 van die aan de slag zijn in de Nederlandse bedrijven. De medewerkers zijn geselecteerd in de twee eigen Poolse vestigingen van het concern. Ze zijn nodig bij gebrek aan goedgeschoolde technici in Nederland. Zo heeft het ook zo’n 25 Portugezen in dienst. "We hebben zeker twintig vacatures. Tekenaars zouden zo aan de slag kunnen. Het tekort aan geschikte mensen remt onze groei."

Vanzelf
Mark Smulders ziet er niet tegenop om de leiding van zijn vader over te nemen, zegt hij. "Dat gaat vanzelf. In Polen ben ik begonnen met vijf man en hadden we er zeshonderd toen we het bedrijf verkochten." De bedrijfsomvang is hem niet vreemd, wil hij er maar mee zeggen. In Harry Peters (voormalig financieel topman van Swedish Match) heeft GS Staalwerken een interim-bestuursvoorzitter die Mark mede begeleidt.

Intussen gaat vader Geert onverdroten voort met de begeleiding van de Nederlandse projecten. Is hij onderhand niet misbaar? "Er moet iemand blijven aansturen en op de centen letten", reageert hij. "Ik wil het bedrijf graag overdragen, maar voel me daar nog niet rijp voor. Het is ook nog te veel knokken in de markt. Je kunt het schip niet verlaten voordat je weet dat het goed zit."

Brood smeren
En dus zal zijn vrouw Bep nog wel even om zes uur ’s ochtends opstaan om het brood te smeren. En zal ze het zonder vakantie moeten doen. Ze taalt daar ook niet zo naar, meent Mark. "Dat is ook gewenning, denk ik." Staal houdt nooit op, zegt Geert. "Als er geld is, gaan ze alles overdekken. Voetbalvelden, winkelcentra, wegen."

Kunststof is voorlopig – prijstechnisch – geen concurrent. Voor 3D-printing geldt hetzelfde. "Ik zie ze nog geen balk printen." Wat is er zo leuk aan staal? "Het zit in mijn bloed. Ik ben er spelenderwijs ingerold. Ik heb het altijd gezien als een sport en er ook als een sportman voor geleefd", is in eerste instantie het antwoord. Mark helpt. "Van simpele balken kun je gigantische gebouwen maken. Er staat visueel iets." Geert knikt. Zo is het: als staalbouwer zet je wat neer.